REZOLUCJA
RADY POLITYCZNEJ KONFEDERACJI POLSKI NIEPODLEGŁEJ

Ogłoszona 17 września 1979 r.

Czterdzieści lat temu 17 września 1939 roku, łamiąc podpisane przez siebie układy międzynarodowe i działając w zmowie z hitlerowskimi Niemcami – Związek Radziecki najechał zbrojnie na Polskę.

Napaść ZSRR stała się główną przyczyną klęski Polski w kampanii jesiennej 1939 roku i następnej wieloletniej okupacji kraju. Na mocy układu rozbiorowego między Niemcami a ZSRR, obszar Rzeczypospolitej został podzielony między obu agresorów. Naród polski poddany został straszliwemu terrorowi. Na obszarze okupowanym przez ZSRR w latach 1939-41 ponad dwa miliony osób wymordowano bądź osadzono w łagrach. Wielu tych zesłańców nadal przebywa w głębi ZSRR, bez możliwości powrotu do kraju. Symbolem tych zbrodni radzieckich na narodzie polskim jest bezprzykładny mord w Katyniu.

W końcowej fazie drugiej wojny światowej, gdy armia radziecka w swym marszu do Berlina wkroczyła na ziemie polskie – ofiarą radzieckiego terroru padły tysiące Polaków. Związek Radziecki uczynił też wszystko, aby umożliwić Niemcom zburzenie ogarniętej Powstaniem Warszawy i wymordowanie 250 tysięcy jej mieszkańców. Związek Radziecki ponosi również współodpowiedzialność za zbrodnie popełnione przez zależną od siebie władzę PRL, a w szczególności za terror lat 1944-1955 oraz krwawe masakry ludności w czerwcu 1956 w Poznaniu i w grudniu 1970 na Wybrzeżu.

Stan prawny stosunków między Polską a ZSRR – od czterdziestu lat pozostaje nieuregulowany. Agresja ZSRR spowodowała między naszymi krajami stan wojny. Układ Sikorski-Majski z lipca 1941, prowizorycznie uregulował stosunki polsko-radzieckie, lecz w kwietniu 1943 został jednostronnie zerwany przez ZSRR. Układy zawierane przez ZSRR z mianowanymi przez nie władzami PRL moc prawną mogłyby posiadać dopiero wówczas, gdyby w sposób rzeczywiście wolny i nieskrępowany naród polski wyraził wolę ich uznania.

Przypominając społeczeństwu powyższe fakty, w pełni rozumiejąc kluczową wagę stosunków polsko-radzieckich zarówno dla Polski, jak i dla Związku Radzieckiego – Rada Polityczna Konfederacji Polski Niepodległej oświadcza co następuje:

1. Nie żywimy wrogości wobec Związku Radzieckiego oraz któregokolwiek z narodów mieszkających w tym państwie (narodu rosyjskiego nie wyłączając).

2. Przeszłość historyczna i straszliwe zbrodnie, których na narodzie polskim dopuścił się Związek Radziecki i ludzie działający w imieniu ZSRR bądź z mandatu ZSRR – nie mogą być zapomniane, ani wyłączone spod oceny moralnej i prawnej.

3. Podstawą normalizacji stosunków polsko-radzieckich może być jedynie szczere i jawne potępienia wszystkich zbrodni popełnionych na narodzie polskim, rekompensata wyrządzonych szkód, oraz rzeczywiste odstąpienie od imperialnej polityki uzależniania Polski, czego wyrazem winno stać się w szczególności wycofanie wojsk radzieckich z Polski.

4. Polsko-radziecki układ normalizujący może zostać zawarty tylko przez autentyczne władze najwyższe niepodległej Rzeczypospolitej.

5. Normalizacja stosunków między Polska a ZSRR leży bowiem w interesie obu stron, Europy i świata.

RADA POLITYCZNA KONFEDERACJI POLSKI NIEPODLEGŁEJ

REZOLUCJA
RADY POLITYCZNEJ KONFEDERACJI POLSKI NIEPODLEGŁEJ

Ogłoszona 11 listopada 1979 r.

Sześćdziesiątą pierwszą rocznicę utworzenia niepodległej Drugiej Rzeczypospolitej obchodzimy w momencie, gdy powstała już i krzepnie Konfederacja Polski Niepodległej – pierwsza od ponad 30 lat jawnie działająca na ziemiach polskich partia niepodległościowa, stawiająca sobie za cel utworzenie niepodległej i demokratycznej Trzeciej Rzeczypospolitej.

Od ponad dwustu lat walczą Polacy o odzyskanie niepodległego bytu państwowego. Odrodzenie Rzeczypospolitej 11 listopada dowiodło, że walka poprzednich pokoleń była celowa i realna. Dwudziestoletnie istnienie Drugiej Rzeczypospolitej, nim padła pod ciosami Niemiec i ZSRR we wrześniu 1939 – dowiodło, że tylko w warunkach własnej suwerennej państwowości społeczeństwo polskie może realizować swe aspiracje, kształtować własny byt i wytyczać odpowiadające mu drogi rozwoju.

Odbudowa niepodległej Rzeczypospolitej w listopadzie 1918 r. stała się faktem przełomowym nie tylko dla narodu polskiego, lecz także dla większości społeczeństw tej części Europy. Poza Ukraińcami, Białorusinami i Łużyczanami – wszystkie narody środkowoeuropejskie utworzyły własne państwa, a stabilność i wolność całej tej strefy zależy od istnienia Rzeczypospolitej. Zniewoleniu Polskie po II wojnie światowej przez Związek Radziecki towarzyszyło podobne zniewolenie innych narodów, lecz utrzymanie odrębnej państwowości polskiej miało zasadnicze znaczenie dla ocalenia odrębności państwowej większości krajów tej strefy.

Rozpoczynająca się obecnie nowa faza walki o odzyskanie niepodległości ma największe znaczenie dla przyszłych dziejów Polski, lecz także dla innych narodów naszej strefy, dla całej Europy – której jesteśmy nierozerwalną częścią.

Oddając hołd bohaterom, z których krwi i znoju odrodziła się Rzeczpospolita w listopadzie 1918 r. – Rada Polityczna Konfederacji Polski Niepodległej stwierdza:

1. Konfederacja Polski Niepodległej jest kontynuacją wysiłków niepodległościowych wszystkich poprzednich pokoleń Polaków. Z ich ofiarności i oddania czerpiemy naszą siłę moralną.

2. Uczynimy wszystko, aby wybić się na niepodległość i zbudować Trzecią Rzeczpospolitą. Świadomi jednak jesteśmy faktu, że możemy być jedynie ogniwem w długiej walce Polaków, gdyby zaś działań naszych nie uwieńczył upragniony rezultat, spełnimy swój obowiązek przekazując – niczym płonącą żagiew – wolę niepodległości następnym generacjom.

3. Dążymy do utworzenia Trzeciej Rzeczypospolitej, która będzie bezpośrednim kontynuatorem i prawnym następcą Pierwszej i Drugiej Rzeczypospolitej. Utrzymanie prawnej sukcesji wymaga zachowania ciągłości państwowej i utrzymania zasady legalizmu – co jest ważnym zadaniem emigracji polskiej. Kierowniczy ośrodek niepodległościowy znajduje się jednak na terenie kraju, o kształcie, formie i władzy niepodległej Rzeczypospolitej rozstrzygnie swobodnie społeczeństwo, gdy tylko będzie to możliwe.

4. Nasze działania na rzecz niepodległości Polski nie są wymierzone przeciw jakimkolwiek godziwym interesom państwa, krajów i narodów sąsiadujących. Dążymy do nawiązania braterskiej współpracy z wszystkimi społeczeństwami naszej części Europy – również z Rosjanami i Niemcami. Świadomi jesteśmy obowiązku pomocy narodom, z którymi ongiś połączyła nas historia, oraz narodom znajdującym się w sytuacji podobnej do naszej. Odbudowa niepodległej Rzeczypospolitej przyczyni się do normalizacji nieuregulowanej od 40 lat sytuacji naszej części Europy i będzie jednym z filarów rzeczywistego systemu wzajemnego bezpieczeństwa europejskiego.

5. Działania na rzecz niepodległości wymagają skupiania wysiłków wszystkich istniejących obecnie i powstających w przyszłości ugrupowań niezależnych. Apelujemy o nawiązanie tej współpracy jak najszybciej. Ze swej strony deklarujemy gotowość współdziałania z każdym ugrupowaniem niezależnym, bez względu na jego charakter, skład i program – bez żadnych uwarunkowań wstępnych.

Wzywamy też wszystkie działające w kraju ugrupowania niezależne do jasnego i wyraźnego publicznego określenia ich stosunku do programu niepodległości – opartego o dwa podstawowe założenia: uwolnienie Polski od dominacji radzieckiej oraz usunięcie narzuconej nam, uzurpatorskiej dyktatury PZPR.

RADA POLITYCZNA KONFEDERACJI POLSKI NIEPODLEGŁEJ

MEMORANDUM JAŁTAŃSKIE

Przed czterdziestu laty, w Jałcie (terytorium ZSRR), przywódcy trzech wielkich mocarstw, panowie Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt, i Józef Stalin, nie będąc uprawnieni do tego i wbrew własnym wcześniejszym deklaracjom, a także wbrew Karcie Atlantyckiej, oraz jeśli idzie o Wielką Brytanię z pogwałceniem układu polsko-brytyjskiego z 25– VIII–1939 roku, zaś jeśli idzie o Związek Radziecki z pogwałceniem układu polsko-radzieckiego z 25– VII 1932 i 5–1934 roku – zawarli porozumienie przesądzające o losie Polski, a w szczególności narzucając Polsce rząd. Porozumienie jałtańskie jest interpretowane jako ograniczające suwerenne prawa Polski i jako oddanie jej do radzieckiej strefy wpływów w Europie – przy czym zarówno istnienie tej strefy, jak fakt znajdowania się w niej Polski jest niezaprzeczalnym faktem. Wprawdzie ostatnio oficjalnie osobistości trzech wielkich  mocarstw – a w szczególności Prezydent Ronald Regan w dniu 17–VIII–1984 – zaprzeczył, że w Jałcie zawarto porozumienie w sprawie jakichkolwiek stref wpływów i zaliczenia do nich jakichkolwiek państw – ale w ślad za takimi deklaracjami nie nastąpiły działania.

Porozumienie jałtańskie, jako zawarte bez porozumienia z Polską i wbrew jaj woli – do niczego Polski nie zobowiązuje. Wynikają z niego natomiast poważne zobowiązania moralne, polityczne i prawne trzech mocarstw razem i każdego z nich osobna. W szczególności mocarstwa zobowiązały się w Jałcie do przeprowadzenia w Polsce wolnych i nieskrępowanych wyborów w calu wyłonienia Sejmu, który powoła autentyczny rząd polski oraz rozstrzygnie o jej ustroju. Wyborów takich w Polsce dotychczas nie przeprowadzono. Zamiast nich przeprowadzono kilkakrotnie głosowania, w trakcie których obywatele pod wyraźnym przymusem politycznym, a często i administracyjnym mogli oddawać głosy wyłącznie na kandydatów zaakceptowanych przez władze. Gdy podczas ostatniego głosowania w 1980 roku Konfederacja Polski Niepodległej zgłosiła własnych kandydatów, nie umieszczono ich na listach wyborczych, a w zamian za to poddano represjom a następnie uwięziono. Przygotowywane obecnie wybory najpewniej znów nie będą wolne, ani nieskrępowane – a ich wyniki nie będą odzwierciedlały woli całego narodu.

W tej sytuacji konieczne jest, aby rządy trzech mocarstw wspólnie , bądź każdy z nich z osobna, słowem i czynem zdementowały taką interpretacją po porozumienia jałtańskiego, która włącza Polskę do radzieckiej strefy wpływów oraz podjęły skuteczne środki zmierzające do tego, aby planowane w PRL na drugie półrocze 1985 roku wybory były rzeczywiście wolne i nieskrępowane oraz mogły wyłonić Sejm reprezentujący cały naród. Będzie to rzetelne wykonanie zobowiązań podjętych w Jałcie wobec Polski.

Powszechnie uważa się, że czas najwyższy w pełni i całkowicie unormować sytuację w Europie i przezwyciężyć powojenny podział naszego kontynentu. Owocnym krokiem w tym kierunku była Konferencja w Helsinkach w 1975 roku. Czas najwyższy zrobić krok następny.  Nowe porozumienie – o ile mają być wiarygodne, można jednak zerwać tylko na bazie dotrzymywania starych. Otóż zobowiązania trzech mocarstw dotyczące wolnych wyborów w Polsce dotychczas nie zostało wypełnione.

Trudno przypuszczać, że bez odzyskania przez Polaków prawa samostanowienia możliwe będzie osiągnięcie jakiegokolwiek trwałego rozwiązania europejskiego.

RADA POLITYCZNA KONFEDERACJI POLSKI NIEPODLEGŁEJ
Warszawa, styczeń 1985 rok

(powyższe memorandum zostało doręczone ambasadorom USA, ZSRR i Wielkiej Brytanii w Warszawie).